Zittend voor de Mas met een glas wijn

Zittend voor de Mas met een glas wijn in de hand genieten we van het uitzicht op de met sneeuw bedekte Mont Ventoux en van de muziek die door de open deuren naar buiten komt.
Dan hebben we het nog niet over de lekkere geuren die uit de keuken komen. Onder leiding van chefkok Bauke worden er de lekkerste gerechten bereid. Dit is heerlijk na een dag wandelen door wijngaarden, lavendelvelden en langs o.a. het huis van Gerard Reve en een bezoek aan de niet te versmaden wijnproeverijen.
Lof aan Wim die dit alles bedacht en tot in de puntjes verzorgd heeft.
Dankzij de goede organisatie en de gezellige medereizigers voelden wij ons als God in Frankrijk.

Riet, Henk, Ietje

mei 2009

De fotoserie op de site

De fotoserie op de site straalt het uit. Wij wandelden in een omgeving met elke dag haar eigen verhaal. Wim gidste, attendeerde op de verschillende landschappen, gaf een inkijk in de geografische geschiedenis, introduceerde ons bij streekproducenten en verraste ons telkens met een weer andere smakelijk “Norcineria” lunch. Tijdens de workshops koken keken we – al proevend- in de keuken van de Italiaanse koks. De gedemonstreerde recepten en kooktechnieken zullen we zeker gaan gebruiken. Kortom een reis die naar meer smaakt. We kijken dan ook uit naar Wims  plannen voor een nieuwe  kook- wandelreis.

Wim, Corrie, Harry, Nel

Wat doe je met een vakantie

Wat doe je met een vakantie als de ouders wandelen in de bergen leuk vinden, maar de 10-jarige dochter wandelen met haar ouders saai vindt?
Juist, “bergwandelen”en “kinderen”googlen.
Zo kwamen we op de site van Wim terecht, en toen ik het verhaal over zijn bergwandelweek met kinderen gelezen had, was ik helemaal enthousiast. De oplossing voor ons.
Toen mijn dochter het verhaal gelezen had was haar reactie: “Ja, als het zo kan, dan vind ik het wel leuk”. En dus was de beslissing snel genomen en hebben we ons ingeschreven.
We vonden het eigenlijk best spannend, want wij vinden wandelen en bergen wel leuk, maar als je met een groep wandelt, wil je natuurlijk wel mee kunnen komen. De wandelingen zouden eenvoudig zijn, maar er moest natuurlijk wel geklommen en gedaald worden. En hoe zou de groep zijn?
Wim had in mei een kennismakingsdag georganiseerd. Dat was een heel goed idee. Zo leerden we onze reisgenoten vast een beetje kennen en we kregen uitgebreid uitleg over het programma, de uitrusting, de gang van zaken. Echt heel fijn om zo goed voorbereid op weg te kunnen. Mijn dochter had al vriendinnetjes ontmoet en zag het ook helemaal zitten.
En om nog beter voorbereid aan de start te kunnen verschijnen hebben we in de periode tussen mei en juli  een aantal oefenwandelingen (met rugzakken) gemaakt, waaronder een in de duinen.
De week zelf was in een woord geweldig. Wim had op de camping in Scuol een groot grasveld gereserveerd waar de tenten van alle deelnemers konden staan. De camping is prima en het plaatsje Scuol ligt op loopafstand. Ook is er een zwembad in de buurt.
’s Avonds kregen we briefing met allerlei informatie. Welke wandeling gaan we doen, hoe laat vertrekken we, hoe lang lopen we, hoeveel klimmen, hoeveel dalen, wat wordt het weer, wat moeten we meenemen.
De wandelingen waren prachtig. Wim noemt ze op zijn site “vrij lichte wandelingen”, ik vond ze af en toe behoorlijk pittig. Vooral de eerste 200 meter zal ik niet snel vergeten. Vanwege weersomstandigheden moest de eerste wandeling meteen aangepast worden met een alternatieve route. Vol enthousiasme begonnen we koud aan een stevige klim. Het gezicht van mijn dochter stond na 2 minuten op onweer, zo stevig klimmen vond ze niet leuk. Zelf kon ik er niet zo heel veel tegenin brengen, daarvoor ontbrak het mij aan adem. Eenvoudig? Hoe moest dat de rest van de week? Gelukkig viel het allemaal erg mee en kwam er aan de vreselijke helling toch een eind en konden we vervolgens genieten van prachtige uitzichten en idyllische riviertjes. De rest van de week vielen de wandelingen mee en was het allemaal goed te doen. Alleen de afdaling op de laatste dag was behoorlijk moeilijk en leverde een stevige spierpijn op. Maar het was heel erg de moeite waard.
Een compliment wil ik maken aan Wim en zijn mede-gids Ilje.
Ilje, die de groep kinderen meenam naar het zwembad, midgetgolven, tafeltennis en andere spelletjes met ze deed, altijd vrolijk en enthousiast was en dat overbracht op de kinderen.
Wim, die weet wat je met blaren moet doen, bijna alles weet van plantjes en natuurverschijnselen en dat met ons deelt. Die de kinderen uit hun dip weet te halen door ze te betrekken bij alles wat hij doet en ziet. Door ze op het juiste moment aandacht te geven.
En samen verzorgden ze voor ons koffie, (ice)thee, soep en niet te vergeten de lunch met heerlijk vers brood, fantastische kaas en lekkere worsten.  En dat op de mooiste en leukste plekjes!
We hebben een geweldige week gehad in Scuol. Soms viel het weer een beetje tegen (noodweer met drijvende luchtbedden en rivieren onder de tenten, een druilerige dag in het natuurpark en koud regenweer op de dag na de wandelingen), maar over het algemeen hebben we het ook heel erg getroffen met het weer. Wandelen in T-shirt en lekker zwemmen na afloop. Wat wil een mens nog meer.
Mijn dochter heeft het heerlijk gehad met de 10 kinderen (tussen de 8 en 16), en wij hebben genoten van de ongedwongen, vriendschappelijke sfeer.
Wim en Ilje, bedankt voor jullie goede zorgen. En misschien tot een volgende keer!
Groeten
Ron, Christa en Dieke

Vorig jaar vroeg ik Stambecco

Vorig jaar vroeg ik Stambecco een bergtocht uit te zetten en te leiden voor een groep van 10 mannen. Ik ‘bestelde’ een spannend en grensverleggend avontuur voor zowel mannen met bergervaring als zonder. Het werd een 9-daagse tocht in het Valpelline dal in de italiaanse Alpen. De tocht is alles en meer geworden wat ik en de andere mannen ervan verwachtten. Elk dag adembenemende bergen met aan het einde van elke dag een warme hut met lekker eten. Wim heeft ons van het begin tot het einde gegidsd, gecoached, verzorgd en onze grenzen uitgedaagd, altijd spannend, nooit gevaarlijk, steeds geduldig en af en toe streng, wanneer nodig voor de veiligheid. Met als hoogtepunt op de een na laatste dag de beklimming van ‘de Schouder van de Maagd’, heel toepasselijk voor een mannengroep, tot boven de 3000 meter. Hij heeft van dit avontuur van het begin tot het einde een succes gemaakt waar 10 helden moe maar voldaan veilig weer van thuiskwamen. Het was een serieuze alpine ‘inwijding’ en voor herhaling vatbaar!

Hans Peter King

Min of meer bij toeval

Min of meer bij toeval boekten wij de natuurreiswandeling Korfoe. Een keuze die we iedereen kunnen aanbevelen. Korfoe maakte haar naam als eiland van het groen en de bloemen voor ons waar. Wim van der Laan begeleidde ons met enthousiasme en een boeiende uitleg, al wandelend door een prachtige flora. De door hem uitgestippelde dagtochten waren niet alleen gevarieerd van opzet, maar ook een streling voor het oog. Niet eerder zagen wij in zo’n kort tijdsbestek, zo’n varieteit aan bomen, planten en wilde orchideeen. En natuurlijk mogen de gastvrijheid en kookkunst van Anna en Nikos niet onvermeld blijven. Telkens weer mochten we genieten van een keur aan Griekse gerechten.
We zien terug op een prachtige reis.
Corrie en Wim Castricum

Een hele leuke manier

Een hele leuke manier om kennis te maken met het wandelen in de bergen. Het zijn ook best pittige wandelingen maar iedereen in de groep kon het goed aan.
Mijn kinderen (15, 13 en 10 jaar) zijn eigenlijk niet zo dol op wandelen maar ze heben het heel goed gedaan en met veel plezier.
Omdat de tochten goed doordacht zijn kom je niet voor vervelende verrassingen te staan. We hebben hele mooie tochten gemaakt die we niet gemaakt zouden hebben zonder onze gidsen Wim en Ilje. De mooiste ervaring vond ik toch het slapen in de berghut.
Het kampeerveldje waar onze tenten stonden was prachtig gelegen en dichtbij een heel leuk klein stadje.
De groep (met veel greuningers, ik was vantevoren bang dat ik ze niet zou kunnen verstaan!) was niet benauwend maar juist heel erg gezellig.

Monique van Bremen